Piotr Mikus -

   Mógłbym napisać „urodziłem się i koniec”, ale oczywiście to by nie było w porządku.

Urodziłem się pod koniec lat 60-tych w warszawie. Żłobek, przedszkole i pierwsze pocałunki w krzakach chyba każdy z nas to pamięta;-)

Będąc ze Starego Miasta oczywiście stałem się zagorzałym kibicem i członkiem Polonii Warszawa. Podstawówka, czyli sportowa szkoła, tak zwane „trójki” nauczyła mnie zamiłowania do sportu i muzyki raczej alternatywnej. Następnie był „Kasprzak”, czyli technikum elektroniczne. Szkoła była zmilitaryzowana, bo był ciągle stan wojenny i w dodatku była to męska szkoła, NUDY!!!!! Tam zbliżyłem się jeszcze bardziej do muzyki i miałem okazje prowadzić zespól rockowy „Novo del art.” Byliśmy w Jarocinie, ale nic wielkiego się niewydarzylo.

Tym akcentem zakończyłem Zycie, jako nastolatek w Polsce i postanowiłem emigrować za wielka wodę.

Jak większość z nas wszystko zacząłem od Niemiec i od pięknego miasta Hamburg, potem były tak zwane bajery, dużo piwa i masę miłych wspomnień. Przylot do kanady do Winnipeg w październiku okazał się największym szokiem mego życia.

 Śnieg w październiku i to tyle!!! Nikt mi nie powiedział, ze białe szaleństwo będzie trwało 6 miesięcy! Dlatego mój pierwszy zakup w kanadzie to bylo…..Wielkie stereo włącznie z adapterem! Tak adapterem! Wciąż mam w swej kolekcji ponad 100 czarnych krążków z polski, niektóre chyba już są białymi krukami.

Hobby oczywiście piłka nożna, lekkoatletyka, astronomia i wszelka dobra muzyka.

Ulubiony wykonawca lub zespól..hhmm….Sting, Lech Janerka, Pink Floyd, perfekt.

Pytacie o potrawę? Bigos i flaczki ojojoj!!!

Drink na pewno dobry scotch z wodą na kamieniach „on the rocks”

      [powrot]